2012 yapımı The Imposter, sinema tarihinin en akıl almaz gerçek hikayelerinden birini belgesel formatında perdeye taşıyor. Yönetmen Bart Layton'un ustalıkla ele aldığı film, 1997 yılında Teksas'tan kaybolan 13 yaşındaki Nicholas Barclay'in, üç yıl sonra İspanya'da, kendisini Nicholas olarak tanıtan 23 yaşındaki Fransız dolandırıcı Frédéric Bourdin tarafından nasıl 'bulunduğunu' anlatıyor. Belgesel, olayın kahramanlarıyla yapılan samimi röportajlar, dramatizasyonlar ve arşiv görüntüleriyle gerilim dolu bir anlatı sunar.

Bourdin'in nasıl olup da fiziksel özellikleri bariz şekilde farklı olmasına rağmen aileyi ve yetkilileri ikna etmeyi başardığı sorusu, izleyiciyi başından sonuna kadar ekrana kilitleyen ana meraktır. Film, sadece bir dolandırıcılık hikayesi değil, aynı zamanda bir ailenin derin kaybı, umudu ve inkarı üzerine derinlemesine düşündüren bir psikolojik portredir. Bourdin'in ekrandaki itiraf dolu ve neredeyse narsist performansı, olayın tuhaflığını ve rahatsız ediciliğini son derece etkili bir şekilde yansıtıyor.

Yönetmen Layton, gerçek ile kurgu arasındaki çizgiyi bilinçli olarak bulanıklaştırarak, izleyicinin de Bourdin'in yalanlarına ve ailenin kabullenmesine nasıl kapılabileceğini hissetmesini sağlar. Bu, belgeselin en güçlü yanlarından biridir. The Imposter izlenmeli çünkü sadece iyi anlatılmış bir suç hikayesi değil, aynı zamanda insan psikolojisinin, inancın ve kimlik arayışının karanlık dehlizlerine yapılan sürükleyici bir yolculuktur. Gerçeğin kurgudan daha tuhaf olabileceğini kanıtlayan, akıllarda uzun süre kalacak bir başyapıt.