Leaving D.C., 2012 yapımı, izleyiciyi derin bir psikolojik gerilimin içine çeken bağımsız bir korku filmidir. Film, Washington D.C.'de geçirdiği 20 yılın ardından daha sakin bir hayat umuduyla Batı Virginia'nın ücra bir köşesine taşınan Mark Klein'ın hikayesini anlatır. Yalnız başına yaşadığı bu izole evde, zamanını OKB (Obsesif Kompulsif Bozukluk) destek grubuna gönderdiği kişisel videolar çekerek geçirir. Ancak kısa süre sonra, etrafını saran uçsuz bucaksız ormanlardan gelen tuhaf ve açıklanamayan sesler onun gerçeklik algısını sarsmaya başlar.

Film, yönetmen ve başrol oyuncusu John C. Lyons'ın minimalist anlatımıyla dikkat çeker. Lyons, karakterin içsel çatışmalarını ve paranoyasını, neredeyse tek kişilik bir performansla ve sınırlı bir mekanda inanılmaz bir gerilim duygusu yaratarak aktarmayı başarır. Found-footage (buluntu film) tarzına yakın duran bu yaklaşım, izleyiciyi Mark'ın gözünden olayları deneyimlemeye iter ve giderek artan tekinsiz atmosferi kişisel bir korkuya dönüştürür.

Leaving D.C. izlemek için iyi bir sebeplerden biri, modern korku sinemasında 'az çoktur' felsefesinin etkili bir örneğini sunmasıdır. Özel efektler veya aşırı şiddet sahneleri yerine, psikolojik gerilim, sessizlik ve doğanın kendisinin yarattığı ürkütücülükle ilerler. Bu, izleyicinin zihninde sorular bırakır: Sesler gerçek mi, yoksa Mark'ın yalnızlığın ve izolasyonun tetiklediği bir zihinsel çöküşün ürünü mü? Bu belirsizlik, filmin en güçlü yanıdır ve son sahnelerine kadar merakı canlı tutar. Yalnızlık, paranoya ve bilinmeyenin korkusunu derinlemesine işleyen bu film, minimalist korku tutkunları için mutlaka izlenmesi gereken bir yapım.